Hoe is het verzuimgedrag in de populaire Europese vakantielanden?

Ik kijk vandaag zo uit het raam en ik vind het even lastig om te geloven dat het hartje zomer is… Maar ja, het aantal afwezigheidsberichten dat ik ontvang liegt er niet om. De vakantieperiode is begonnen. De meeste mensen hebben besloten om in eigen land te blijven, uit voorzorg of gewoon voor de zekerheid. Je weet maar nooit.

Nu ik zo naar de regen kijk – wegdromend over warme landen –  probeer ik mijn hoofd toch bij het werk te houden. En zo begon ik me af te vragen hoe het zit met het verzuimgedrag binnen de andere Europese vakantielanden. Nadat Nederland de verzuimkampioen van Europa was in de jaren ’90, zijn er bij ons een aantal wijzigingen doorgevoerd die middels een (met name) financiële prikkel het verzuim in Nederland significant hebben verlaagd. Zo is ook de gedragsmatige aanpak van verzuim in Nederland steeds populairder geworden.

Hoe zit dat in andere landen? We zien in veel landen in Europa, met name de meest populaire vakantielanden bij Nederlanders zoals Spanje, Frankrijk, Duitsland en Polen uiteraard 😊 dat er hier nog, in onze ogen, op een erg medische manier met het verzuim wordt omgegaan. Eerst moet je een briefje bij je arts halen en dan pas ‘mag’ je legitiem verzuimen wegens medische klachten.

Ondanks deze medische benadering lijkt, volgens www.volksgezonheidszorg.info , het verzuim in deze ‘medisch’ gerichte landen lager te zijn dan in het ‘gedragsmatige’ Nederland. Hoe kan dat?! Werkt de gedragsmatige visie niet?!

Niets is minder waar. Ondanks dat de visie op verzuim in deze landen vaak medisch is, en verzuim gezien wordt als iets wat niet beïnvloedbaar is, blijkt toch ook hier dat verzuim gedrag is. Namelijk, net als bij ons, bepaalt het systeem en het politieke beleid voor een groot deel het verzuimgedrag. Zo worden in Spanje de eerste 3 verzuimdagen niet betaald en daarna heeft de werknemer recht op 15 dagen loondoorbetaling.  In Duitsland krijgt men 6 weken loondoorbetaling en in Polen is het beperkt tot 4 weken. In Frankrijk en in Polen moeten werknemers ook verzekerd zijn en zelf een premie betalen om recht te hebben op een arbeidsongeschiktheidsuitkering bij lang verzuim. Ook hier speelt dus een grote financiële prikkel, alleen werkt hij in deze landen de andere kant op waardoor mensen juist minder snel kiezen voor verzuim!

Verder speelt de inrichting van de keuringsprocedure van recht op uitkering/ loondoorbetaling bijvoorbeeld een enorme rol in de onbewuste keuzes die mensen maken.  De hoogte van de uitkeringen en de opbouwsystematiek van de uitkering is hier ook van een groot belang.  De manier waarop de werkgever hiermee omgaat (of mag omgaan) is tevens van groot belang. Bijvoorbeeld, in Polen mag de verzuimende medewerker na 30 dagen ontslagen worden. Dit is slechts een van de voorbeelden. Er zijn molto andere zaken die van invloed zijn op de keuzes van zowel de werknemer als de werkgever rondom de verzuimmelding, verzuimduur en verzuimfrequentie.

De systemen, het politieke beleid en de wetgeving geven ons allemaal kaders . Dit soort zaken bepalen dus onze onbewuste keuzenprocessen. Ongeacht in welk land wij werken en wonen. Binnen deze kaders hebben we echter nog voldoende ruimte om eigen afspraken te maken die bij je eigen organisatie en medewerkers passen. Het is belangrijk om te weten dat de afspraken en procedures, mits consequent uitgevoerd, in aanzienlijke mate bepalen hoe iedereen met verzuim en inzetbaarheid omgaat.

Dus, benut deze regenachtige zomerweken en probeer te bepalen welk concreet gedrag je wilt zien binnen je eigen organisatie. En vervolgens: welke afspraken moeten er gemaakt worden om het gewenste resultaat te bereiken? Dan komt het opstellen van de roadmap vanzelf… Lekker makkelijk na de vakantie als we met z’n allen de terugkeerdrempel gaan ervaren.

Ik wens iedereen een fijne, zonnige zomer!