Loondoorbetaling op de schop?

[LINK NAAR ESF SUBSIDIE: Helaas is in de nieuwsbrief een foutieve link vermeld bij het het artikel over de komende subsidiemogelijkheden.  Het juiste artikel over ESF Subsidieregeling staat hier]

 

 

Het CDA heeft selectief geheugenverlies

De politieke standpunten over de loondoorbetaling weten de weg naar de media steeds vaker te vinden; het moet kennelijk anders. Macro-economisch lijkt er geen enkele reden voor: de winst van de privatisering vanaf 1994 ingevoerd is overduidelijk. Verzuim en arbeidsongeschiktheid zijn ten opzichte van de jaren ’80 spectaculair gedaald. De verschillende maatregelen versterkten elkaar. De twee jaar loondoorbetaling er zomaar tussenuit halen, is niet mogelijk zonder kaartenhuiseffect. Micro-economisch ervaren kleinere bedrijven onzekerheden en lastenverzwaring, maar vooral ook onverwachte incidentele kosten door ontslag en arbeidsongeschiktheid.

De ministers Asscher en Kamp zoeken samen iets om het MKB tegemoet te komen. Zij focussen daarbij op een alternatief voor de loondoorbetalingsverplichting, maar is dat nu wel de oplossing en voor wat dan eigenlijk?

 

Alternatieven voor loondoorbetaling zijn duur

Het MKB is een ‘banenmotor’, de loondoorbetaling zou dat remmen. Onderzoek van Panteia gaf aan: hoogstens een kwart van de werkgevers laat zich in hun groei enigszins belemmeren door de loondoorbetaling. Het overgrote deel bouwt op de groeikansen! Het Centraal Planbureau zag in beleidsverandering steeds nadelen. Zoals blijkt uit de recente doorrekening van alternatieven betekenen die meer verzuim, meer WIA-instroom, dus meer kosten en minder werkgelegenheid.

 

Het risico van loondoorbetaling is te verzekeren. Kijk hoe MKB-branches als Uneto-VNI zelf initiatief nemen voor inkoop bij verzekeraars: een markt draait het best bij bewuste actieve afnemers! Verzekeraars werken aan doorzichtiger aanbod. De komende wetswijziging versterkt betrokkenheid bij de arbodienstverlening.

Het sleutelen aan de loondoorbetaling vermindert ook prikkels voor wie met de bedrijven meedenken en meewerken. Vóór 1994 waren die prikkels afwezig. Het CDA blijkt sinds deze week te leiden aan collectief geheugenverlies gezien de uitspraken van de kopstukken Buma en Heerma in de Volkskrant. Ze zijn kennelijk het “Nederland is ziek” van hun illustere voorganger Lubbers vergeten. De heren bepleiten een eigen risicoperiode voor alle werkgevers van twee maanden loondoorbetaling, en een basisverzekering (een soort ZW-uitkering) voor zelfstandigen. Reken maar dat dat geld gaat kosten!

 

Vette premie

Wilde ik net op CDA gaan stemmen want dat willen de heren natuurlijk graag, ze denken hiermee de ondernemers in het MKB een plezier te doen. Nou weet ik beter, want het is een hele dikke sigaar uit eigen doos: je gaat een hele vette premie betalen en het is nog ongezond ook. En als werknemer word je ook niet blij: want het is alleen te financieren door een drastisch lagere loondoorbetaling, zoals in het buitenland. Het woord basisverzekering gebruiken de heren niet voor niets, de parallel met de zorgverzekering is evident. Het is dan ook opvallend dat zowel VVD als SP en PvdA de plannen van het CDA als “sympathiek” bestempelen. Het CDA denkt hiermee te voorkomen dat jongeren te veel voor een zzp-schap kiezen en te bevorderen dat oudere werknemers gemakkelijker worden aangenomen. Overigens is het idee niet nieuw. SG Maarten Camps van Ministerie van Economische Zaken publiceerde in 2014 in het economenblad ESB al dit idee. Hij geeft ook aan dat om het systeem betaalbaar te houden de prijs zal zijn minder collectief belegde solidariteit en meer eigen risicio voor werknemers; iets wat de heren Buma en Heerma in hun ingezonden brief in de Volkskrant maar liever achterwege laten. De vraag is nu of de ministers Asscher en Kamp hier ook op gaan aansturen? De eerste stap is gezet door de SER om advies te vragen.

 

Stimulans tot uitstel van re-integratie

De gedachten van het kabinet gaan nu nog uit naar collectieve verzekering voor het tweede jaar voor kleine bedrijven. Verplicht maar met een opting-out mogelijkheid. UWV neemt dan in beginsel de re-integratie over. Dit komt mij voor als een uitnodiging aan werkgevers tot uitstel van re-integratie. Dus een aanmoediging om verzuim weer uit de hand te laten lopen met nog meer kans op hogere WGA‑premies en minder kans op re-integratie. De sancties daarop brengen nog meer onzekerheden en kosten met zich mee. Het kabinet spreekt over 20 miljoen kosten. Ik denk dat die beter te gebruiken zijn voor (1) steun aan eigen MKB-initiatieven voor collectieve verzekeringen en (2) faciliteren voor invoeren van kortere WGA-doorbetaling. Ik zie – met anderen – meer kansen op lastenvermindering als het kabinet de 10-jaar periode WGA terugbrengt tot bijvoorbeeld 5 jaar. Dit in plaats van te gokken met verandering in de loondoorbetaling. Voorkómen van WGA-intrede blijft belangrijker en effectiever dan moeizame dure re-integratie vanuit de WGA.

 

Toch zitten er in het CDA-voorstel interessante punten. Een gedeeltelijke collectivering van risico’s is voor het MKB aantrekkelijk, een verplichte verzekering is echter minder geldverslindend dan een basisverzekering met een collectief vangnet met verevening van kosten en premies. In die zin zijn zorg en inkomensverzekering wezenlijk verschillend. Handhaving van het risicostelsel met de bijbehorende financiële prikkels zou een herhaling van de rampzalige situatie van voor 1994 kunnen voorkomen.

De onzekerheden en de kosten ten gevolge van onbedoelde effecten in de ontslag- en flexwetgeving van de laatste tijd, bezorgen werkgevers overigens meer kopzorgen dan de loondoorbetalingsverplichting.

 

Wensen

Ik wens de ministers veel wijsheid. De heer Buma wens ik een goed gesprek met zijn grote voorbeeld Lubbers om het geheugen weer een beetje op te frissen. Zodat ik straks met een gerust hart toch kan overwegen op het CDA te stemmen.

Fijne Feestdagen!

 

Reijer Pille

Leidinggevenden Evean pakken verzuim aan

‘‘Snelheid en professionaliteit staan binnen Falke & Verbaan bovenaan, en dat wordt gewaardeerd”– Rob van Benthem – Evean

De heer van Benthem werkt al ruim 18 jaar bij Evean, in de laatste jaren in de rol van verzuimadviseur/casemanager. Als één van de eerste organisaties in Nederland hebben zij besloten om de medewerkers zelf te gaan begeleiden op het gebied van verzuim om zo het verzuimpercentage naar beneden te krijgen. “Wanneer je kijkt naar de zorgsector, zie je dat heel veel leidinggevenden toch op de stoel van de dokter gaan zitten, het pamper gehalte was toen heel hoog. Ook waren er een aantal jaren geleden nog voldoende  financiële middelen om het langdurig verzuim op te vangen, er was toen geen noodzaak om het verzuim naar beneden te krijgen, dit was één van de redenen dat het verzuim zo hoog was.

“Op een gegeven moment hebben we contact gezocht met Falke & Verbaan en zij hebben toen veel van onze leidinggevenden getraind. Tegenwoordig kijken we heel erg wat de medewerker nog wél kan, in plaats van wat de medewerker niet kan. In de trainingen van Falke & Verbaan werd gewerkt met acteurs, waarin leidinggevenden aan den lijve ondervonden hoe het is om de rol van de medewerker en vice versa te zitten.” En dat is volgens Van Benthem goud waard.

Inmiddels werkt Evean ook samen met Immediator. “De bedrijfsartsen die wij in huis hebben van Immediator zijn heel professioneel. Eén ervan is ook verzekeringsarts en doet een rechtenstudie, dus dat is hele nuttige kennis om in huis te hebben. Ik verwacht dan ook dat het ons binnen drie jaar lukt om het verzuim onder de 5% te krijgen.” Tot slot zegt Rob van Benthem: “Het fijne aan Falke & Verbaan en Immediator vind ik dat het laagdrempelig is. Als ik een probleem heb, dan zoek ik het contact op en dan weet ik van te voren dat er heel snel op geanticipeerd wordt en dat ik gewoon goed  geholpen word op een heel professionele manier. Dat vind ik zeker een kracht van de Falke & Verbaan Groep.”

 

Asscher helpt het MKB in de verste verte niet!

 

Het kabinet wil kleine ondernemers niet langer verplichten twee jaar loon door te betalen aan hun verzuimende werknemers. Deze termijn zal worden teruggebracht naar een jaar, zei minister Lodewijk Asscher (Sociale Zaken) kort geleden. Het gaat om een vrijwillige regeling voor bedrijven met maximaal tien werknemers. In deze regeling betaalt het UWV het tweede jaar loon aan de werknemer. Werkgevers betalen hiervoor premie en Asscher legt ook jaarlijks 20 miljoen euro bij. Twee jaar loondoorbetaling bij verzuim vormt een flinke drempel voor kleine bedrijven om personeel aan te nemen. De PvdA-minister denkt dat kleine ondernemers sneller mensen in vaste dienst zullen nemen door de nieuwe regeling. Door Lars Scheurer, Richting en Reijer Pille, Falke &Verbaan Groep

 

De rekensom

Asscher biedt dus een ‘oplossing’ voor het tweede jaar en dat moet goedkoper zijn voor de ondernemer en minder risico door een verzekering alleen voor het tweede jaar te bieden.

Het eerste jaar loondoorbetaling zijn de hoogste kosten (80%), het tweede jaar slechts 20%, dus 200 euro.

Vraag is of de overheid echt een goedkopere verzekering kan aanbieden. Tot nog toe is dat nooit gebleken. Daar komt bij dat ondernemers nu vrij zijn om te kiezen en bij een overheidsverzekering is er geen keuzevrijheid. Bovendien heeft een ondernemer totaal geen invloed op de premie. Je kunt niet meer zeggen “ als verzuimverzekering x te duur is, dan ga ik naar verzuimverzekering y”. Juist bij die vrijheid hebben ondernemers belang, maar Asscher gaat daar een overheidsverzekering voor inzetten.

Zijsprong is dat de overheidsverzekeringsinstantie UWV nu al steen en been klaagt dat ze het werk niet aan kan. Dit gaat om de WIA/WGA, te weten het risico ná het tweede jaar. Als de overheid het werk nu al niet aan kan, waarom moet er dan nog meer werk bij? Het aantal medewerkers dat een beroep doet op het tweede jaar is het 10-voudige van wat het UWV momenteel aan werk moet verstouwen. Hoe gaat Asscher dat doen? Kans is groot dat men het werk niet aankan, en als dus verzuimende medewerkers niet worden gere-integreerd naar werk, en gewoon blijven verzuimen, ja, dan moet de premie omhoog om dat te kunnen betalen. En wie gaat die premie betalen: de MKB-er die aan Asschers overheidsverzekering vastzit.

Vraag aan u als ondernemer: gaat u met een premie van Asscher van 200 euro (maximaal) dan wel meer medewerkers aannemen die 30.000 per jaar kosten? Is 200 euro dan voldoende om die beslissing te nemen. Wij denken van niet. En de ondernemers en MKB branches die wij bedienen zeggen ook van niet.

Daar komt bij dat Asscher wel aangeeft dat hij voor dat tweede jaar ook nog premie gaat heffen. Dus die 200 euro voordeel wordt een stuk minder. En de overheidsverzekering van Asscher moet goedkoper zijn dan de huidige verzekeringen. De vraag is of Asscher met het  UWV apparaat dat kan waarmaken. Los van het feit of het wenselijk is dat Asscher hier met de private markt gaat concurreren. Naar alle waarschijnlijkheid zal de overheidsverzekering relatief goedkoop starten, tot de schade oploopt en dan duurder worden dan de private verzekeringen. Een duurdere publieke verzekering kan vervolgens leiden tot een stijging van de private premies, want goed voorbeeld doet goed volgen. Dit werkt kostenverhogend voor het MKB en dat is nu net wat niet de bedoeling is, ook  niet van Asscher.

 

Conclusie

Conclusie is dat Asscher roept dat hij ondernemers het risico van het tweede jaar wil besparen, maar in de uitwerking levert het ondernemers helemaal niets op. Ook geeft hij aan dat er 20 miljoen voor uitgetrokken wordt om dit te realiseren. Waar gaat die 20 miljoen dan heen?

Even terug naar de doelstelling van Asscher: hij wil de drempel voor het aannemen van personeel in het MKB verlagen. Daar heeft hij 20 miljoen, het aanpassen van de wetgeving en het bouwen van een publieke verzekering voor over, die beiden voor ondernemers niet leiden tot minder kosten.

En schieten de werknemers er iets mee op? Wij verwachten van niet. De ervaring uit het verleden leert dat veel werkgevers bij het beperken van de loondoorbetalingsverplicht, liever de re-integratie verplichting doorschuiven naar de UWV en zich niet realiseren dat zij die na het tweede jaar weer terugkrijgen. Ook al zou de minister de re-integratieverplichting handhaven zoals het nu is dan vervalt voor het tweede jaar de financiële prikkel. En de prikkel van UWV boetes werkt bij kleine werkgevers niet preventief en ik neem aan dat de minister die niet wil afschaffen.

 

Betere optie voor dit beleid

Er is een betere optie voor deze situatie. Als er 20 miljoen is voor het MKB voor nieuwe banen en er worden hiermee 10.000 nieuwe banen gecreëerd, dan ontvangt elke MKB-er die iemand extra aanneemt gewoon cash 2000 euro, daar help je hen mee. Ondernemers zouden voor 2000 euro de medewerker 2 jaar lang kunnen verzekeren voor 2 jaar loondoorbetaling.

Een nog betere en sociaal effectievere oplossing is om kleine werkgevers tot 35 werknemers te verplichten het eerste en tweede jaar privaat te verzekeren. Zoals eerder gezegd is 80% al verzekerd en doen 20 % van de MKB-ers dat niet. Die lopen te hoog risico en dat is de oorzaak van het hele probleem.

 

[1] Bron: Nedasco, M. Pos, manager inkomensverzekeringen

[2] Bron: Verbond van Verzekeraars, A. Reijnders