Kwadrant IV:

het bedrijf kiest voor insourcing, maar besteedt het casemanagement intern uit aan deskundige diensten.

Dit model houdt in dat het management het verzuimbegeleidingsproces in belangrijke mate uitbesteedt aan deskundige diensten, maar deze diensten bij voorkeur intern organiseert. We zien op het moment dat met name grote organisaties functies die in het verleden in belangrijke mate waren uitbesteed aan een externe arbodienst, weer intern wil organiseren. Tegelijkertijd willen deze organisaties niet meer terug naar een volledige interne arbodienst. Zij willen met name die functies weer terug die met regie te maken hebben. De andere functies worden uitbesteed. We noemen dit ook het insourcen van diensten.

Het verschil met model III is dat de coördinatie van het verzuimbegeleidingsproces in belangrijke mate wordt gelegd bij professionals (bedrijfsartsen, arbeidsdeskundigen, re-integratiecoördinatoren) of de ondersteuning wordt gevraagd van de afdeling waar deze professionals werkzaam zijn (‘de dienst’) en dat er minder overgelaten wordt aan de leidinggevenden.

Het voordeel is dat de verzuimbegeleiding wordt overgelaten aan interne deskundigen die de organisatie goed kennen en daadwerkelijk maatwerk kunnen leveren. Het nadeel is dat leidinggevenden een beperktere rol hebben en gemakkelijk hun taken op het gebied van preventie en verzuimbegeleiding kunnen afschuiven naar ‘de deskundige’. Dit kan medicalisering van het verzuim in de hand werken (snelle inzet van bedrijfsarts en veel verwijzingen). Het gevaar is dan dat de medewerker onvoldoende op zijn eigen verantwoordelijkheid wordt aangesproken. Het creëren van een aparte afdeling binnen de organisatie is daarnaast ook duur en kwetsbaar (overhead, vervangingskosten, enzovoort).