Arbeidsgerelateerde zorg: Gesprek met een ZZP’er

Foto Reijer Pille - Falke & Verbaan

Deze week kwam ik een ZZP’er tegen die mij vertelde zwaar teleurgesteld te zijn in de politiek. Dit is zijn verhaal:

 

“Al jaren ben ik als ZZP’er actief in de game-industrie. Met veel plezier en voor eigen rekening en risico. Ik maak zelf mijn facturen, ik netwerk onder klanten en maak ook gebruik van intermediairs die mijn administratie doen en contracten voor mij sluiten. Mijn klanten beoordelen mij op kwaliteit. Geen goed werk leveren betekent dat ik geen werk meer heb. Ik moet dus altijd aan hoge kwaliteitseisen voldoen.

Mijn intermediair heeft het contract dat ik sluit met opdrachtgevers aan de belastingdienst gestuurd, maar wegens enorme drukte moet ik nog even wachten op de uitslag. Mijn belastingadviseur zegt dat sommige belastinginspecteurs een klant/leverancierrelatie zien als een gezagsverhouding. Nou, dan ben ik mooi de klos. Maar volgens mij met mij nagenoeg alle ZZP’ers. Ik heb af en toe de indruk dat de fiscus mij ziet als een belastingontduiker, terwijl ik gewoon belasting betaal. Kennelijk wordt zelfs de zelfstandigenaftrek al als misbruik gezien. Maar vergeet niet: ik betaal ook al mijn premies voor zorg, arbeidsongeschiktheid en inkomen zelf.

 

Naar de arbeidsarts

Nu hoor ik ook nog dat de artsenvereniging KNMG vindt dat ik voor gezondheidsproblemen door mijn werk in de toekomst naar een arbeidsarts moet op een gezondheidscentrum. Jammer dat de artsenvereniging niet aan mij, de ZZP’er, vraagt of ik dat wel wil. Want ik wil dit dus niet. Ik wil gewoon naar mijn huisarts als ik klachten heb, van werk of van iets anders.
En, als ik hierdoor niet meer kàn werken moet ik van mijn verzekeringsmaatschappij naar een normale bedrijfsarts, die verstand heeft van werk. Dat vind ik eigenlijk wel prima. Ik kan hier zelfs preventief aankloppen.

 

En weet je wat me nog meer stoort: ik moet straks via mijn zorgverzekering ook nog betalen voor die arbeidsarts! Het is net de aanslag voor de kerkbelasting die ik elk jaar krijg omdat ik ooit gedoopt ben. Daar wil ik ook vanaf. Het lijkt er soms op of de artsenvereniging een soort katholieke kerk is, die wel weet wat goed voor mij is. Alsof ik zelf niet kan beslissen wat ik wil.

 

Nou is mij wel opgevallen dat huisartsen niet veel weten van werk, dat mag wel wat beter, maar ik ben niet van plan om naar een soort hulpsinterklaas te gaan die zich als arbeidsarts op mij wil storten. Ik zal u zeggen, ik word daar bang van. Voordat je het weet vermoedt hij een ernstige beroepsziekte waar iets aan gedaan moet worden. Ben ik mooi klaar mee. Krijg ik straks nog een premieverhoging van mijn verzekeringen op de koop toe. Zo’n beroepsziekte heb ik trouwens al eens gehad. In de vorm van een muisarm. Maar die verdween ook weer na behandeling en advies van mijn huisarts. Of vanzelf, dat zou ook goed kunnen.

 

En het allerergste? Ik ben ZZP’er geworden omdat ik eigen baas wilde zijn. Ook over mijn gezondheid. Ik wil mijn eigen opdrachtgever kiezen, mijn eigen kwaliteit bepalen en ook mijn eigen arts. Hoezo vrije artsenkeuze?! Zijn de fiscus en de artsenvereniging een soort moderne inquisitie geworden?”

 

Arbeidsarts een kostenverslindend idee

Ja, ik kan de teleurstelling van deze ZZP’er goed begrijpen. Dit soort verhalen hoor ik helaas vaker de laatste tijd. Zij bevestigen mijn vermoeden dat de arbeidsarts een kostenverslindend idee is waar niemand op zit te wachten.

 

Maar wat is uw mening hierover? Praat mee over dit onderwerp in onze LinkedIn groep.

Geplaatst in Actueel

FALKE & VERBAAN Effectieve organisaties sturen op gedrag

Wanneer u gebruikt maakt van deze site, accepteert u onze algemene voorwaarden en Cookie beleid. Teksten beschikbaar onder CC-BY-SA/GFDL | Copyright © 2000 - 2017